ÇEVİRİ Prometeus prmeteus@outlook.com
- Muhteşem.
- Evet ama iyi bir fikir olduğuna emin değilim.
Belki de burada olmamamız lazım.
- Her şey yolunda gidecek.
Hadi.
İçki istermisin?
- Evet, iyi olur.
- Rahatla.
Başımız belaya girerse burada beraber olduğumuz içindir.
Bu bizim gizli sırrımız olacak.
Hatırlanacak şekilde yapalım.
Otur.
Hazırmısın?
- Bunları neden bu kadar çok seviyorsun?
- Bilmemki.
Sadece orada ne olduğunu merak ediyorum.
Ya sen??
- Sanırım.
- Ooo buradasınız!
- Claire, yaptınmı?
- Dünyada kaçırmazdım.
Gerçekten yapacaksınız yani. ha?
- Evet.
-Aman tanrım.
Bu delice.
Sana ne gibi seksüel bir fantezi sundu
seni buraya getirmek için?
- Kapa çeneni.
Onu dinleme.
- Sen herzaman beni dinle.
Eee şimdi ne yapıyoruz?
- Tamam, önce ruhlar dünyasından
buraya gelmelerini isteyeceğiz.
Fakat, bu evin geçmişi hakkında birşeyler anlatayım.
Burada insanların öldürüldüğü, işkence edildiği ve
bu evde kaybolduğu
hakkında dedikodular var.
Ruhların bu eve dadanmış olduğu söylenmekte.
ve bizde şu an onları buraya çağıracağız.
Ellerinizi bunun üstüne koyun.
Sonrada odaklanmanız lazım.
Şimdide ruhlarla konuşabilmek için izin istememiz gerekmekte.
Bizimle konuşacakmısınız?
Bu odada bir ruh varmı?
- Belkide gece çağırmalıyız.
Geleceğini zannetmiyorum.
- Bu delice. - Bekleyin, biraz zaman verin.
Hadi ya.
Odaklanın.
- Tabi, odaklanın.
- Eğer buradaysan bize bir işaret göster.
- Tanrım!
Bu nedir?
Ne nedir?
Yapamıyorum, sadece,
bundan kurtulalım.
Küçük yakışıklı erkek arkadaşını alıp
normal insanlar gibi bara gidelim.
ve içkimizi içelim.
Tamam?
- Tomas!
Claire?
Claire, neredesin?
Çocuklar neredesiniz?
Tomas?
- Üzgünüm ama boşaltmak için üç haftanız var.
Kredinizi ödemediğinizde bu olur.
- Özür dilerim bayan.
Sizin için en iyisi olsun
ve umarız bu durumdan kurtulursunuz.
- Merhaba anne.
Kutuları getirdim.
- Benimde içine girebileceğim bir tane getirmeliydin.
- Anne.
Anne, gerçekten, bunun için
üzülmeni istemiyorum. Tamammı?
Tezimi bitirir bitirmez kitap haline getirip yayınlayacağım
ve sana bu evi tekrar alacağım.
yada sana bir tane başka alırız.
- Bu ev yüz yılı aşkın benim aileme ait.
Başka bir ev neden isteyeyim?
- Eminim yeni bir ev görsen böyle söylemezsin.
- Sen kendi okul paranı öde
ve borcun kalmasın ki
aynı duruma düşmeyesin.
Şeytanlar hakkında çalışmanı
istemezdim.
- Şeytanlar hakkında çalışmıyorum.
Bunu aştık sanıyordum, Anne.
Bilimle ilgili paranormal olaylar.
Bazı olaylar oluyor ama bunların şeytanlardan kaynaklanmadığını biliyorum.
Bu sadece ilgi alanım.
- Bilimde olsa fark etmez.
İnsanların kurcalamamsı gereken
bazı şeyler vardır.
- Kitaplarım sattığında
eminim aynı dili konuşuyor olacağız.
Yayıncımın yüksek umudu var.
- Yayıcın, ha?
- Evet.
- Senin yaşındaki çocuklar hala kitap okuyormu?
- Tabii ki.
Kindle'da ise tabii ki...
- Oh benim-- - Anne!
Hey, hey, hey!
Tuttum.
- Ağır.
- Biliyorum, tuttum.
Biliyormusun hafta sonunu eski kulübemizde geçirmek
benim için en iyisi olurdu.
- Oraya gitmemeni defalarca söyledim.
- Bu sadece araştırma için.
Bu hikayelere gerçekte inandığını düşünmüyorum.
- Neye inandığım fark etmez.
O ev teyzene aitti.
Oraya gitmek için için hiçbir. sebebin yok.
- Tamam, en azından gerçek hikayeyi bana anlat?
- Anlatacak birşey yokki.
- Samantha böyle söylemedi.
- Kuzeninle konuşmadığımızın bir nedeni var.
Oraya gitmeni
yada onlarla görüşmeni istemiyorum.
Anlıyormusun?
- Tak, Tak.
Merhaba.
Yardım için geldim.
Bayan Fields.
Ee, annen bu evi kullanmamız hakkında ne düşünecek?
- Pek memnun olmayacak.
- Çok iyi.
- Bilmediği şey canını yakmaz
ve oraya beraber gidipte
büyücülük deneyleri yapacağımızı
bilmesinede gerek yok.
- Bekle, hmm, ya arkadaşların?
- Evet.
Spence ve Tina'yı da davet ettim.
- Ne yaptın?
- Fazladan araştırmacılarımız olursa iyi olur diye düşündüm.
- Ama, Tina ve bütün...
- Belki ama
onu biraz korkutmak iyi olabilir.
- Sen, sen.
Yani, Spence, yeni canavarımız, vay..
- O benim bebeğim.
Özür, tatlım.
Sen benim yeni ekürimsin.
Eee, Laurie, teyzenin evinde tam olarak ne olmuştu?
- Bazı boktan görüntüler.
Gerçeği söylemek gerekirse bende fazla bir şey bilmiyorum.
Susmak en iyisi.
- Bu çok daha iyi.
Ben rahatsız edilmemiş yerleri severim.
- Oh, bu yer çok rahatsız edilmiş.
yada en azından ediliyor.
- Hakkında ne biliyorsun?
- Eee, bütün büyücülük hikayelerini bana
anlatan kuzenimin ta kendisiydi.
Bizi oraya götürecek olan kişi de o..
- Bekle, büyücülük?
- Üzülme adamım.
Laurie nin ataları iyi cadılardı.
Doğa cadıları.
- Cadılar, ha?
Bu da iyi.
- Teşekkürler.
- Problem yok.
- Spence bunun bir arştırma gezisi olduğunu söyledi?
- Evet, aslında benim tezim için.
Son satırları yazdığımda tamamlanacak olan
bir kitabım var
- Çok etkileyici.
- Teşekkür ederim.
Yayıncım baya heyecanlandı..
- Oh, bu kendi kendine yayınlanmamışmıydı?
- Hayır.
- Yayıncıyı nasıl buldun?
- Aslında o beni buldu.
Galiba okul üzerinden yada başka yerden.
- Spence ve Tina' ya orada aslında ne yapacağımıza
dair birşey söyledinmi?
- Hayır.
Berbat etmek istemedim.
- Oh, bu çok kabaca.
- Ne?
Bu nedir?
- Oh, sadece birkaç test yapacağız
ve bende gerçek hikayesi ve karanlık büyüsü
olan bir yerde yapmak istedim.
- Çok kabalaşıyorsun.
Tamamen basitleştiriyor.
- Nick.
-Tamam.
Bu evde bebeklerin kurban edilmesi hakkında
tarikat hikayeleri var
- Aman Tanrım.
Bu berbat bir şey.
- Bu tarikat işi değil cadılar meclisi.
- Herneyse.
Biri bir sürü bebek öldürmüş ve
bizde orada uyumaya gidiyoruz.
- Bekle, sanırım sen bunların
iyi cadılar olduğunu söylemiştin.
- Böyle yapmaya devam edersen
yolculuğa devam edecek kimse kalmayacak.
- Hmm, artık çok geç.
Ölü Bebekler Bizimdir yolunun dörtte üçünü geçtik bile.
- Tam bir mankafasın.
İyi olacak.
- Çok delice.
Tatlım, çok sessizsin.
- Demek istediğim, hadi.
Buraya gitme fikri senin canını sıkmıyormu?
- İyi olacak.
Bebeğim.
- Seni uyarmadığımı söyleme.
- Ve işte bu.
- Hey, o kadar kötü gözükmüyor.
- Yıllar boyu tamirat geçirmiş.
Zaman zaman burada yaşamışlar.
- Ve telefonda var.
İyi.
- Siz çocuklar,burada bekleyin.
Etrafı kontrol edip geliyorum.
- Oh, çok iyi, biz zaten kendimiz dolaşıyoruz.
- Yaptın!
- Buradasın!
- Şimdi geldim.
Aşkım, nasılsın?
- İyiyim.
Çocuklar bu benim kuzenim Samantha.
Bu Spence, Tina ve erkek arkadaşım, Nick.
- Selam, Spence, Tina, Nick.
Hepinizle tanıştığıma mutlu oldum..
Hoşgeldin.
Çocuklar burayı gördüğünüzde çıldıracaksınız.
Gelin.
Gel!
- Oh.
Ah, iş araması.
Buna bakmalıyım.
- Tamam.
- Ok.
Evet, Ben Spencer.
- Kutsal Dumanlar.
- Yarasadan daha korkuncu yok
ama etrafa bakarsanız
böyle gariplikler görebilirsiniz.
- Bu enterasandı.
- Bak, hayvan taşları.
- Cadı meclisi bunları ritüellerinde kullanırmış.
Bakın ne buldum.
- Filme almamın sakıncası varmı?
Laurie bunu araştırması için kullanabilir.
- Oh, hayır, kendini mahvet.
- Mükemmel.
- Tamam.
Bizim büyük halamız cadı idi.
- Biliyorlar.
- Oh, iyi.
Şunu yol üstünden çekmek en iyisi.
Odalarınızı niye göstermiyorumki?
- Bazı çılgınca şeyler.
- Acayip havalı.
- Güzel, güzel korkutucu, ha?
- Hmm.
- Bu odada mutlu olacağınızı düşünmekteyim.
Burası daha az lanetli, neyse.
- Oh, iyi.
Kafalarımızın etrafta dönmesini istemeyiz.
- Hayır, boyun ve omurgan için rezalet bir şey.
Eğer bir şeye ihtiyacınız olursa bana söyleyin.
- Teşekkür ederim.
- Cadılar bunlarmı?
yada korkak bakışlı kadınlar?
- Bu kadınların doğal bakışları.
- Buna katılmadığımı söyleyemem.
- Umarım biri tarafından yenmezsiniz.
- Hey.
Tina nerede?
- Oh, sanırım yukarı çıktı.
- Tamam.
- Sen iyisin - Evet.
- Tatlım.
Tatlım.
- Huh?
Ah, özür.
- Sakın bana bu küçük bebeğin konuşmasına izin verdiğini söyleme.
Olmasına rağmen cehennem gibi ürpertici.
- Değil, sadece bir bebek.
Sanki birşey ölmüş gibi kokuyor.
- Burası eski bir ev.
Birçok şey ölmüştür.
- Bak, arkadaşların benden nefret ediyor.
- Hayır etmiyor.
Sen benim pilicimsin.
Nefret etmiyorlar.
- Gelmemeliydim.
- Bak sadece haftasonu yaşanacak gariplikleri gördükten sonra
herşey düzelir.
Göreceksin.
- Tamamda bu garipliği daha zor aşmak için
biz daha garip bir yer seçmiş olabilirmiyiz?
- Gariplikleri daha aza indirgemek konusunda belkide
yerleşmek için biraz
zamana ihtiyacımız var.
Biliyormusun?
- Şeytan bebek bize bakarken değil.
- Ah.iyi olacak.
- Hey, Spence.
- Müthiş zamanlama.
- Ne var, Spence!
- Hadi.
- Spence!
- Tamam.
Tamam.
Yapalım.
- Ah.
Hey, adamım, Laurie'nin iyi olduğuna eminmisin?
Tina ile burada olduğu için?
Çok garip hissediyor.
- Ah evet hepsi köprünün altından akan sular gibi.
- iyi.
Duydumki epey alkol buna dahil olmuş.
- Evet herkes tamamen sarhoştu.
Umurumda değil.
Laurie iyi olacak.
- Yardım edebilirmiyim?
- Ben iyiyim, Tina.
Teşekkür.
- Aramızda kalsın, ben sadece Laurie'nin bu kitap işleri hakkında
konuşmaları için üzülüyorum.
- Neden öyle söyledin?
- Bilmiyorum.
Bu konuda bir koku alıyorum, biliyormusun?
Sadece onun bir yayıncısı olduğuna inanmıyorum.
Görünüşe göre abartılı konuşuyor.
Bu yüksek umutlara annesinin
evini kurtarmak için sahip.
- Oh, evi onlardan alıyorlarmı?
- Evet.
Öyle gözüküyor.
- Bu kötü, adamım.
- Oh, Tanrım.
- Çok üzgünüm.
- Beni korkuttun.
- Sinsice yaklaşmak istememiştim.
- İyi.
- Hayır,iyi değil.
Bak, Laurie,hepimizin iyi olmasını istiyorum.
- Alkollüyken dilini erkek arkadaşımın boğazına
kadar sokmuşsun.
- Ha, o mesele.
Ne kadar korkunç olduğunun farkındayım.
- Güzel.
Özür diledin
ve bende özürünü kabul ettim.
Artık bunu geride bırakalım.
- Teşekkür ederim.
Burada ne buldun?
Bu gizli bir odamı?
Havalı.
- Bayanlar.
Yemek mi istersiniz yoksa kızlar partisimi
- Yemek.
- Gelin o zaman, hazır.
- Birazdan geleceğim.
- Buraya.
- Oh, teşekkür ederim.
- Eee, hmm,
İyiyiz değilmi?
-Benim dilimi senin boğazına soktuğumu mu kast ettin?
- Ah, evet, evet.
- Biz iyiyiz, Nick.
Daha aşağılara inmek yada başka tür bişey değil.
Laurie ile senin arana girecek
böyle birşey yapmazdım.
- Evet, sizlerinde bildiği gibi burası
çok özel tarihi olan ve çok az
kişinin farkında olduğu bir yer.
- Oh şimdi başlıyormuyuz, ha?
- Buraya neden geldiğimizi biliyorsunuz.
- Tamamdır.
Yeterince adil.
Canım sana biraz daha yakınımda ihtiyacım var.
Karşımda duracak birine ihtiyacım var.
böylece ruhlar gibi kimse gizlice giremez.
- Teyzem bize hikayeler anlattı.
ve sonra bu yer kızlarına miras olarak kaldı.
Bizim şansımıza Samantha bunlardan birisi ile temas halinde.
- Belki de burada olmamamız gerekir ha?
- Artık kimsenin buraya giriş izini yok.
Sadece Laurie kitabı için yardım istedi
ve bende ona yardım etmek istedim.
- Ve burada olan bütün hikayeyi bilmek istiyormusunuz?
- Bu evin yapılış şekli
biraz ruhlar dünyası ile ilişkili.
- Ruhları dışarıda tutmak mı?
- Daha doğrusu bir tanesini içeride tutmak.
- İşte buda benim araştırmam için mükemmel bir yer olmakta.
- Kulağa çok hoş geliyor,
fakat bu garip bebek işleri nasıl bir şey?
- Atalarımız iyi cadılardı.
Kendi aralarında ve doğayla uyum içinde yaşadılar.
Şimdi bulunduğumuz yerden çok uzak olmayan
kutsal yerlerde törenler yaptılar.
Bazı taşların gücü ve enerjisi
olduğuna inandılar.
İnsanları iyileştirmek için kullanırlardı.
Cadılar kardeşliğe bağlıydılar.
Bütünleşmiş, aile gibi.
Her cadılar meclisinde bir tane erkek cadı vardı.
Büyücü.
Sorunlarda bunun ilk gelişi ile başladı.
Kara büyüye takıntılı hale geldi
ve insanların akıllarını kontrol gücü verdi.
Büyücü yaptığı büyüler ile insanları hipnotize etmeye
ve ona hizmet edecek şeytani cadılar ile
kendi cadılar meclisini oluşturmaya başladı.
Gerçek bir kötülük varlığı olan,
putperest bir tanrıya taptılar.
Bir koçu katletti, kan ve boynuzlarından
bir tören başlığı yaptı.
Koçun daha sıcak kanı ile meclisteki
kişilerin vücutlarına harfler çizdi..
Gizli bir sembolojinin kullanımı taptıkları putperest tanrıya
açılan kapının önemli bir anahtarıydı.
Ve büyücü onu azat etmek için takıntılı bir hale geldi.
Kelimeler ve sayı oyunları saplantısı oldu.
Bunların diğer boyutlara açılan kapıların
anahtarları olduğunu düşünüyordu.
Ve sonra bebekler geldi.
Cadılar yakındaki köylerden aileleri kaçıracaklardı.
Yeni doğum yapmış olan aileleri.
Büyücü ebeveynleri asla kazanamayacakları
kelime oyunlarına zorlayacaktı.
Bebeklerinin büyücüye teslim
edilişini seyredecek ve
bir daha asla onları göremeyeceklerdi.
Yeni doğanların bu kapıyı
oluşturabileceğine inanıyordu çünkü bunlar
yeni bir yalın varoluşun ilk deneyimiydiler.
- İsa aşkına.
Büyük teyzeniz hepinize
sonsuza kadar bu kabusumu bıraktı?
- Aynen.
Bu berbat.
- Buraya bizi getirmek dışında sanırım niyetin bizi korkutmaktı.
- Sanırım bu işe yaramadı.
- Hayır, yaramadı.
Ve, tahmin et?
Burada bir cadı tahtası buldum.
Bu gece oynayacağız.
- Hayır!
Hayır biz oynamayacağız.
- Oh, evet oynayacağız.
Gizli bir bölmede buldum.
Bir seans yapacağız
fakat bu daha iyi.
Bana bir dakika verin.
- Tamam, hangi pislik onu aldı?
- Neyi aldı?
- Beni tahtayla gören sadece sizlerdiniz.
- Numara yapmıyoruz.
- Ah, canım?
Burada olduğumuzu kimse bilmiyor, değilmi?
Oh, bu bir adam.
- Kahretsin.
Bekçi.
- Ne?
- Ben burada yokum.
- Samantha?
- Sen evin içindesin.
- Doğru.
- Samantha nerede?
- O isteksiz.
- Samantha!
- Dostum, sakin ol.
- Sadece kendi olacağını söyledi
ve şimdi evde bu insanlar var.
- Dinle, adamım, özür dilerim
eğer bir yanlış anlaşılma olduysa----
- Shh, bir dakika.
Bir dakika lütfen.
Bu sahip olduğum şey.
odaklanmama yardımcı oluyor.
Sadece bir kişi ile konuşabiliyorum.
Ve şimdi sadece bu kızı dinliyorum.
Dinlemeyi bitirdiğim zaman
Sizin söyliyeceklerinizi duymak için zamanım olacak.
- Ciddimisin?
- Tamamdır.
- Samantha ve ben anlayışlıyızdır.
Başka hiç kimse bu evin içinde olamaz.
Ben, ben bu işin güvenli olmadığını söylemiştim ona.
Burada küf var.
Ve, küf içinde nefes almak istemezsin.
Demek istediğim, ciğerlerinize küf alırsanız
kendini ciddi bir şekilde zehirliyebilirsin.
- Sadece bir kaç gece için.
Göz ardı edemezmisin?
- Tabii adamım.
- Faka...
Peki, bu sensiz!
- Tut bunu.
- Tamam.
Sen, bak.
Bende $500 civarı nakit var.
Ne dersin bu gece battık zaten
gitmeden önce ayılırız bari?
- Hayır, hayır, bunun için burada değilim.
Sen anlamazsın.
Ah, Senin paranı alamam.
biz,
biz iyiyiz.
Uh, sadece seni görmedim de,
beni görmedin ve
bu konuşmayı hiç yapmadık.
Evi bulduğun şekilde terk et.
- Bu gerçekten çok garip.
- Evet.
- Evet mi?
- Adamın ne işi var seninle?
- Hiç bir fikrim yok.
- Gittimi?
- Evet.
Çok tanıdık geldi.
Bu neydi şimdi?
- Merak etme, Tomas biraz kayık.
Oyuna geri dönelim.
- Hayır.
Hayır, hayır, hayır, hayır.
Lütfen, lütfen, lütfen.
Lütfen.
Haydi.
- Başlamadan önce bana tahtayı hareket ettirmemde yardımcı olurmusunuz?
- Ben tahtaya dokunmadım.
- Ben testleri birşekilde etkilemek istemiyorum.Tamam mı?
Eğer yaptıysan iyi--
- Biz değildik.
- Başka biri olması lazım
bu tahtanın nerede olduğunu bilen.
- Masanın yakınlarında bile değildim.
Hepimiz ne olduğunu gördük.
- Tamam, iyi.
Hadi oynayalım.
Daha önce oynamamış olan varmı?
- Ben değil.
- Sahimi?
Tamam.
Kurallar basit.
Asla yanlız oynama.
Asla birinin öldürülmüş olduğu yerde oynama.
Ve herzaman ayrılmadan önce veda et.
Bu akşam ikinci kuralı bozacağız.
Ne kadar fazla aktivite alacağımızı görmek için.
Herekes ellerini tahtanın üzerine koysun.
Bu akşam bizle olan bir ruh varmı?
- Peki, ben bir içki daha a--
- Hayır.
Ellerinizi tahtanın üzerinden çekmeyin.
- Oh, oh, oh.
- Oh, kahretsin.
- Evet.
Burada bir ruh var.
- Ruh?
İsmini öğrenebilirmiyiz?
- O
Y
U
N
O
Y
N
A.
- Oyun oynamak?
- Dostum oynuyoruz ya.
- Shh.
Ruh, ne oyunu?
Uh, utangaç olma.
- Bumudur?
- Muhtemelen kızdırdın.
Ruh, buradamısın?
- Belki de ruh konuşkan değildir.
- Evet, haklısın.
Belkide daha sosyal olan
başka bir ruh vardır.
Hadi, tekrar oynayalım.
Bu akşam bizimle birlikte bulunan bir ruh varmı?
Ruh merhaba.
Adını biliyor olabilirmiyiz?
- O
Y
U.
- Oyun oynamak?
- Tekrar?
- Ne oyunu?
- T
A
H
M
İ
N
K
E
L.
- Kelime tahmini.
- L
M
E
K.
- LMEEK?
Lmeek da ne?
- Bilmem.
Kelime tahmimini diye yazdı.
- Bunun anlamı ne?
- Bu bir anagram.
- Melek.
Aynen, Meleği nasıl tahmin edemedik?
- Evet.
Ruh, kelime MELEK miydi?
- Evet.
Sen bir melekmisin?
- T
A
B
A
K.
- Olamaz.
- TABAK?
Doğru kelime TABAK mı yani?
Ciddimisin?
- Bu çok garip.
Daha önce hiç ruhsal bir deneyimim olmamıştı.
ve benle oyun oynayan.
- Ruhlar oyuncu olurlarmış.
Asla kimle konuştuğunu bilemezsin.
- yada kimin kandırdığını.
- Bu iş için tahtaya
bile gerek yok.
- Doğru.
Bunların hepsi Fas'ta başlamış.
Yılan oynatıcıları fülütlerini çaldıkça yılanlarda kafalarını
değişik harflere doğru sallarlarmış..
- Ah, yılan çıkartacaksan ben yokum.
Yılan çıkartmayacaksın değilmi?
Hayır, cidden, yılanlar yüzünden Kutsal Hazine
Avcılarını seyretmemiştim.
Yılanlarla işim yok.
Yapmıyorum.
- Tuvalet molası.
Afedersin.
- Yılanlar yok.
- Eğer yılanlar gelecek olursa
haberdar edin, ben yokum.
- Merhaba?
- Katherine, o burada.
- Tomas?
- Evin içinde.
- Ne?
- Sana söyledim onun yayıncısı gibi davranıyorum.
Onun kuzeni, Samantha, evi görmek istedi.
Ben, Ben yakında olup planlarını bozmak için buradayım.
Ona eve girmemesini söylemiştim.
fakat küçük velet dinlememiş.
O, o dinlememiş.
- Tomas, onları dışarı çıkarman lazım.
Beni duyuyormusun?
- Ben, ben geri gidemem.
- Tomas, onları dışarı çıkarman lazım.
Anladınmı?
- Üzgünüm, Katherine.
- Lütfen!
Laurie'yi çıkarman lazım!
Tomas!
- Tomas.
- Hayır, hayır!
Hayır!
- Bu nedir?
- Bir yılan.
Burada bir yılan vardı.
- Bir yılanmı?
Ah, kahretsin hayır.
- Bekle, yılan olduğuna eminmisin?
- Şu köşeye giden bir kuyruk gördüm.
Yemin ederimki yılana benziyordu.
- Eminim zararsızdır.
yada belki bir farenin kuyruğudur.
- Öğğ.
- Faremi?
Evet bu daha iyi bir yol.
- Nerede?
- Bakın, burası eski bir ev.
Bu duvarlara birçok şey girebilir.
Sadece devam edelim.
- Tamam. - Tamam.
- Haydi.
İkinci aşamaya geçelim.
- Hey, çocuklar bunu duydunuzmu?
- Bebeğim, eğer bu yılanı gördüysen--
- Oh, üzülme.
Yılanlarla ne yapılacağını bilirim.
- Ya, Umarım biliyorsundur.
Bebeğim, bana bir içki getirsen?
- Tabiiki.
Favori anakondam için.
- Mmm, h ah.
Teşekkür ederim.
- Hey, Samantha?
Afedersin.
Samantha?
Hey, Semantha'nın nereye gittiğini gördünüzmü?
- Belki yürüyüşe çıkmıştır.
- Yürüyüşe çıkmak için biraz
garip zaman, siz ne dersiniz?
Bunu senmi yaptın?
- Neyi?
- Bebeğim benim yapmama izin ver.
Haydi.
Haydi, haydi.
- Katherine.
- Tomas?
Tomas senmisin?
- Katherine!
- Tamamdır, hazırmıyız?
- Sanırım.
- Bu nasıl oraya gitti?
- Sanırım ikinci aşama için bir fikrim var.
- Oh, kahretsin.
- Ciddimisin?
- Bunu oraya nasıl götürdün?
- Buna ateşli ihtiras denir.
Tahta olmasada olur demiştin.
Haydi.
Enteresan olacak.
- Elveda demeyi unuttun.
- Hadi oynayalım.
- Tamamdır, iyi.
Bunu filme çekecekmisin yoksa?
- Evet.
- Samantha hangi cehennemde?
- Samantha kaçırıyor.
- İyi, ciddiyetimi kaybetmeden başlayalım
yoksa fikrimi değiştireceğim.
- Anladınızmı?
- Evet.
- Tamam.
- Tamam, hadi yapalım.
Bu akşam bizimle olan bir ruh varmı?
- Kötü değildi.
- Hey, tam anlamıyla yani.
- Tamam.
Eğer bizimle daha önceden birlikte olduğumuz ruh ise,
ismini öğrenmek istiyoruz.
- Ah, ah.
- ah, whoa, whoa, whoa.
- Yüce İsa!
Tina!
Boğuluyor.
Tina, boğuluyor.
- Tamam, onu kaldıracağız. - En iyisi biz--
- Haydi, hadi.
Oh, Tanrım.
Ambulans çağırmamız lazım!
- Bebeğim, orada kal.
Haydi, Tina.
- Bebeğim hadi. - Tuttunmu?
- Benimle kal.
- Bu nedir ya?
Sinyal yok.
- Ben ne yapayım?
- Birşeyler yapmamız lazım.
- Haydi, haydi.
- Destek, destek olun.
Bir,iki,üç,dört.
- Haydi, Tina.
Haydi bebeğim.
- Tina, haydi, bebeğim.
Bir,iki,üç,dört.
- Tanrım, bebeğim.
- Bir,iki,üç,dört.
Bir,iki,üç,dört.
- Haydi.
- Bir,iki,üç,dört.
- Haydi, Tina.
- Haydi.
- Üzgünüm.
- O...
- Hey, hey, hey!
Hey, bana bak.
Bana bak.
Bana bak, bebeğim.
Gözlerime bak.
İyimisin?
Oh, Tanrım.
- O iyimi?
- Oh, Allaha şükür.
Buradan gidiyoruz.
Hemen hastaneye gitmemiz lazım.
- Hadi gidelim.
- Hadi!
- Samantha!
Samantha!
- Onun için geri döneceğiz.
- Kuzenimi böyle bırakamam!
Onu bulmam lazım.
- Aşkım, Spence haklı.
Tina'yı hastaneye götürmemiz lazım.
Hemen geri döneceğiz.
Söz.
- Kahretsin. - Arabaya bin.
- İyimiyiz?
- Evet.
- Tina.
- Gömleğini giy.
- Burada.
Birşeyler yanlış.
Şimdiye kadar çıkışı görmemiz lazımdı.
- Hiç bir dönüş görmedim.
- Bekle.
Bak, orada bir ışık var.
Oraya doğru git.
- Buda ne böyle?
- Sen ne yaptın?
Daire mi çizdin?
- Herkes dikkatini versin.
- Hayır.
- Neler oluyor?
- Biz bir kapı açtık ve kapatmayı unuttuk.
Bunu yıkmamız lazım.
- Neyi yıkacağız, Laurie?
- Cadı tahtasını.
- Bu delice.
- Ne olduğunu gördünüz.
Hadisene.
- Samantha?
- Kim var orada?
Adamım burada ne işin var?
Arkadaşımız nerede?
Denemeyin.
Sadece sakin ol.
- Anlamıyorsun.
Hiç biriniz anlamıyorsunuz.
Gitmenize izin vermeyecek.
Herkes ölene kadar sizle bu oyunu sürdürecek.
Kazanmanın tek yolu çıkmakta ama çıkamazsınız.
Bu bir hile.
- Neden bahsediyorsun?
- Gençken anneni tanırdım.
Aynen senin gibiydi.
Bunun nasıl bir şey olduğunu anlamanın eğlenceli olduğunu sanırdı.
Sonrasında durdurmaya çalıştı.
Ve aynen senin gibi, onu geri getirdi.
- Neyi getirdi, Tomas?
- Çok geç.
Sen zaten oyuna başladın.
Annene yardım edemediğim için üzgünüm.
- Hayır! - Hayır, hayır, hayır, hayır.
- Yapma!
Haydi.
- Nereye?
Nereye gideceğiz?
- Tahtayı yaktık ve kapı kapandı.
Şimdi buradan çıkabiliriz!
Ne?
Ah, lastiklerim!
Hayır!
Bu çılgın pislik!
Kuzenine birşeyler yapmış.
Bütün geceyi bizimle geçiriyordu.
Ya o yada Samantha.
- Samantha değil, tamammı?
Daha büyük birşey oluyor.
- Bakın, arkadaşlar, buradan
hemen gitmemiz lazım.
- Ozaman bunu yürüyerek yapmamız lazım.
- İyi.
Hadi gidelim.
- Tina!
Bebeğim, sorun nedir, Neyin var?
- Karnım.
Oh.
- Ne?
Ah?
Oh,Tanrım.
Hey, Birşeyler yapmamız lazım!
- Konuş benimle.
Hadi, bebeğim.
Neyin var?
- Eve götürmemiz lazım.
Hadi.
- Tamam, haydi.
Dayan, dayan, bebeğim.
Oh, Tanrım.
- Yürü, yürü, yürü.
Ne yapabiliriz?
- Oh Tanrım, siz çocuklar, ateşler içinde yanıyor.
Biraz buz getirirmisiniz?
- Hey, tatlım, bana bak.
Beni duyabiliyormusun?
Duyuyormusun?
- Ben iyiyim, bebeğim.
Biraz yorgunum.
- Ne yapıyoruz?
Şoktamı?
- Bakın, sadece rahat etmesini sağlamalıyız.
en azından birşeyler çÖzene kadar.
- Bu adamla beraber burada kalamayız.
- Suratına bakmayın.
Ayaklarından tutun.
Telefonunuda kontrol edelim,
Bakalım sinyal varmı.
Tamam, sen.
- Laurie, susadım.
- Tamam, canım.
Sana su getireceğim.
- Tina, ben sadece senden özür dile...
Tina?
- Onları duyabiliyorum.
Hepsini.
- Kimi?
- Bebekleri.
- Oh, Tanrım, hayır.
Tina, hayır!
Nick, Spence!
Buradan çıkın.
- Ne oldu?
- Hepsini duyabiliyorum.
Ağladıklarını duyabiliyorum.
- Gecenin geri kalanında bu odadan kimse çıkmayacak.
Hepimiz anladıkmı?
- Burada büyücünün aileleri bir anagramı çözmek için
zorlayacağı ve başaramayanların katledileceği ve
bebeklerininde üç tanrıya kurban edileceği
söylenmekte.
- Nick!
Ah, Nick!
Buradayım.
Haydi.
Bekliyorum.
- Tina?
Tina?
Tina.
Çocuklar!
- Tina!
- Yukarıda!
Ona bakın.
Ah kahretsin.
Tina!
Tina.
Ne, ne oldu?
- Bilmiyorum.
Kafasını duvara vuruyordu.
- Tina.
Uyan.
Tina, Tina, hadi.
Haydi, haydi Tina.
Bebeğim uyan.
Ne...
Tina haydi, haydi.
- Tina, haydi.
Tina uyan.
Hadisene, Tina.
Bebeğim uyan.
- Hareket etmesine izin ver.
Ellerini onun üstüne koy.
Ellerini onun üstüne koyarmısın?
- Neler oluyor burada?
- Sadece güven bana.
- Bekle, dur, dur! - Durdurun onu.
- Dur, Tina.
- Haydi Tina.
- Geri çekin, biraz geri çekin.
Tina, ne yapıyorsun?
Haydi.
- Arkadaşlar, onu geri getirin!
- Tina, burada kal.
Otur.
- Çok iyi.
- Tuttun?
- Aynen.
Tina.
- Oyun oyna.
- Laurie, neler oluyor?
- Geri kalan boyayı sökmemde yardımcı olmalısınız.
- Laurie?
- Bu ev dev bir cadı tahtası.
Kim olduğunu bize söyle.
Sen kimsin?
- Tina!
- Onu aldın?
- Evet.
- Onu aldınmı?
- Ne?
- Roka.
Samantha!
- Laurie, Laurie.
- Tina.
- Oh Tanrım!
- Haydi.
- Samantha!
- Tamamdır.
Tamamdır.
Bana bak.
Buradan çıkmamız lazım.
Laurie, haydi.
- Tuttunmu?
- Ne oldu?
- Nasıl buraya geldik?
- Haydi.
- Laurie, neler oluyor?
- Bizimle oyun oynuyor.
Roka, oyununu oynamak istiyoruz.
Seninle oynamak istiyoruz, Roka.
Haydi.
- Haydi git.
Ah, bebeğim.
Ah.
- Şimdi ne?
- Kurallarını öğreniyoruz.
- Tamam, ev oyununu oynatmak için bizi zorluyor.
Laurie, burada tam olarak ne oluyor?
- Samantha'nın büyücü hakkında anlattığı hikaye.
O olduğunu düşünüyorum.
Roka.
Ormanda çok kötü şeyler yapmıştı.
Korkunç şeyler.
ve onun şeytanı, şiddetli enerjisi ile ağaçların içine sızdı.
Ve sonrada bu ağaçlardan yapılan bu eve sahip oldu.
- O bu evdi değilmi??
- Dahası Roka'nın çemberine dahil olup
zamanla gücü dahada artmış.
Cadılar mecliside daha da genişlemiş.
Gurubunun içine sızıp ona tuzak kurmuşlar.
Roka'nın dünyasının ve onun şeytanının kurtarılmasının
gerektiğini inanmışlar.
Yılanın başını kesip
kutsal taşını almışlar.
Taş şeytani enerji ile bozulmuş olduğundan
onu Roka'ya zorla yutturmuşlar.
Taşın gücünün kaybolması, boynuzları ve kendi cemaati
Roka'nın Şeytanının saltanatını sona erdirmiş.
Bu cadılar, onu düzinelerce
parçaya ayırmış.
- Bekle, bunlar iyi cadılarmıydı?
- Evet.
Bu evin bodrumuna gömülmüş.
İyi cadılar kullandığı karabüyü sayesinde tekrar
dirilebileceğini biliyorlardı.
Bütün evin duvarlarındaki sayı ve harfleri,
birdaha dili kavramaması için
boyadılar.
Ruhu bu eve hapsoldu.
Annem biz küçükken Semantha ve bana
şeytanla oynayan
küçük bir kız hakkında hikaye anlattı.
Büyücülükle ilgileniyormuş
ve bu evin duvarlarında ki doğaüstü
yazıları bulmuş.
TAbiiki gidip bu gizemli yazıları
bulması lazımmış.
- Muhteşem.
- Cadı tahtasını denemek ve iletişim kurmak için getirmiş
fakat ana kuralı çiğnemiş.
Bunu geçmişi kötü bir evde denemiş.
İnanıyorumki bunu kızkardeşi ile denemiş,
Samantha'nın annesi ve çocukluk arkadaşları Tomas.
İletişim kurduğu ruh ta Roka.
Semantha'yı neredeyse öldürüyormuş.
Samantha'nın annesi
bir daha görülmemiş
Ya diğer kadın?
Yaralı ve zar zor canını kurtarmış.
Bu akşama kadar hikayedeki diğer kadının
annem olabileceğini anlamamıştım.
Bir kere bahsetmişti
ve bir daha bu konuda hiç konuşmadı.
- Tamam, birşekilde ataların bu harika mülkü
koruma hakkı kazandı.
Neden bu evi tamamen yakmadılar?
Damarları neden yok etmediler?
- Lanet çok güçlüydü.
Ve başka evlerde vardı
aynı ağaçlardan yapılmış.
- Oh.
Bu lanet olası yerlerden daha fazlası ha?
Harika.
- Roka bu evden dışarı çıkmak istiyor.
Kazanırsa bizim dünyamıza geçiş yapmış olacak.
- Seni durduracağım.
Şu an şeytani bir ruhtan bahsediyoruz.
Bu gibi şeylere inanacağını düşünmedim.
Hiç bilimsel değil, değilmi?
Tekrar senin küçük teorinimi düşünüyoruz?
- Nick, lütfen.
- Bak, hayatında gözlerini bir kere aç, Laurie!
İsa aşkına...
- Ne hakkında konuşuyorsun?
- Bak.
Tina ile bazı şeylerin olmasına izin verdim.
Tamam?
Ben sarhoştum fakat onun ne yaptığını biliyordum.
Ve bende ne yaptığımı biliyordum.
Ve senin bana her türlü kızmaya hakkın var
fakat şu an ne söyleyeceğimi dinlemene ihtiyacım var.
Sheldon Chartoff, bu senin yayıncın, doğru mu?
Ben bunu bekçinin cebinde buldum.
Seni manipüle ediyor, Laurie.
Nasıl olduysa senin planlarının farkında,
burayı kitabına koyacaksın
ve o bunun olmasına izin vermeyecek.
O senin kitabını yayınlamayacak.
Onu gömecek.
O bu evde olanı biliyor.
Telefonunu kontrol ettim.
Annenle konuşuyormuş.
ben ikisininde seni durdurmak için çalıştığını düşünüyorum.
- Nick, büyük bir şey yapmam lazım, tamammı?
Annem evini kaybediyor.
Ben bütün yumurtalarımı sikik bir sepete doldurdum.
Başka ne yapabilirim bilmiyorum.
Sanırım kitabımın yayınlanması gerçekçi değil,
ve bütün burada olanlar
bütün bunlar benim suçum, tamammı?
Duymak istediğin bumu?
- Hayır, Bunu itiraf etmek için bana ihtiyacın yok.
Kendin gibi ol, sadece sana ihtiyacım var.
Ve senin nasıl bir çözüm bulacağına ihtiyacım var.
- Oyunu oynamamız lazım.
Bu tek atışımız.
- Lütfen.
O yetti.
Tamam, onu öldürecek.
- Tomas oyunu kazanmanın hiç bir yolu yok dedi.
Buradan çıkışında yolu yok.
- Annem bunu atlattı,tamammı?
Bir şey bulmuş olmalı.
Onu hapsetti.
- Roka dur!
Oynayacağız!
Tutun.
- Bu ne?
Nedir bu?
- K-Y-A-A-M-K.
- Bu, hmm, bu YAKMAK.
- Yakmak.
- yada KAYMAK.
Başka birşey düşünemiyorum.
- Nasıl karar vereceğiz?
- KAYMAk, adi herif.
Cevabımız KAYMAk.
Kaymaktı cevap.
Doğru tahmin ettik.
Evet.
Doğru.
- Nick, bekle!
- Nick!
Nick, kapıyı aç.
- Kapıyı aç!
- Nick!
- İtin!
- Laurie!
- Tanrım!
- Nick!
- Hadi ama, Nick.
- Kapıyı açın!
Oh, Tanrım.
Oh Tanrım, bebeğim!
Oh oh Nick!
Oh bebeğim!
Nick!
Oh Nick!
- Haydi.
haydi.
Haydi.
- Oh Nick!
- Laurie.
- Annem onu yendi.
Bizde yapabiliriz.
Bunu sonsuza dek bitirebiliriz.
- Bunu nasıl yapacağız, Laurie?
- O bizim dünyamıza geçmek istiyor.
Bunun için bize ihtiyacı var.
Daha önce de görmüştüm.
Latinceydi.
- Ne söyledi?
- Nasıl içerde tutulacağını.
Hadi, acele etmeliyiz.
Dene ve bir bant bul.
- Bant?
Bant.
- Bulabildinmi?
Buldum.
Hadi.
Buraya.
- Bu ne sikim bir iş!
Tina.
Bebeğim.
- Roka.
Dur, oynayacağız.
Son bir raund!
- Bebeğim.
- Tina!
- R-S-E-T.
- SERT.
- TERS.
Uh, ters.
- Ters.
Yüce İsa.
- Bir tanesini seçmeliyiz.
- Tina, beni dinle.
Her şey düzelecek.
Tamammı?
Bununla yaşayacaksın.
Duyuyormusun?
Sen bir boksun.
Bu benim cevabım.
Sert!
O sert.
Bebeğim, seni seviyorum.
Sen, sen beni duydunmu, canım?
- Kahretsin, yanlış anladık.
- Şimdi!
- Hayır.
- Laurie!
- Sen A ile ilgilen!
- Adı Roka idi.
Bu isimle serbest kalabilecekti.
Ve böylece onları bulabilirdi.
-Spence!
-Spence, yaptık.
- Laurie, oh.
Seni bir daha göremiyeceğimi zannettim.
Kulübeye gitmek için çıktım ve sonra onun----
Hayır!
- Bravo.
- Hayır.
Hayır, sen, sen gerçek değilsin.
Sen gerçek değilsin.
- İşte bu Laurie'ye anlatmak istediğim şey.
Hiç birisi gerçek değil.
Senin bütün dünyan koskocaman bir hayal.
Ama hala aynı hatalara düşüyorsun.
Tekrar ve tekrar.
Ah, zavallı küçük Laurie.
Herzaman doğru olanı yapmaya çalışan
fakat yaşanacak olan zorluklardan korkan.
- Şimdi bak burada bile nasılsın?
- Buraya sen beni getirdin.
Hatırladınmı?
Bütün bunlar sensin.
- Bu gerçek değil.
- Laurie, lütfen dur.
- Sen sen değilsin, biliyorum.
Kontrolde olmadığınıda biliyorum.
O zamanda biliyordum, şimdide.
Tamamdır.
Umarım beni affedebilirsin.
- Hayır!
Burada kontrolün yok!
Çok üzgünüm.
Umarım beni affedersin.
- Bu mu sahip olduğun en iyi şey, sevgili?
- Nasıl?
Lütfen bunu yapma Tina.
Tina.
- Yıldönümümüz için ne düşünüyorsun?
- Yıldönümümüz?
- Benim nerede...
Burada.
Şerefe!
Şimdi, neden saçın bu şekilde?
saçın?.
- Ah.
- Ah, özür, Laurie.
-Selam.
- Ah, Spence.
- Ah.
Nasılsın?
- Hmm, iyi.
Ben, Ben iyiyim.
Hergün yazıyordum.
Sadece faturalarımı ödemek
içinde yazmıyordum.
Nasılsın?
- Eh işte, anlarsın.
- Evet.
Spence?
Hala sorular soruyorlar.
- Sen ve ben anlaştıkmı?
Ölüm cümbüşünde hayatta kaldık.
Bütün bilmeleri gereken bu.
- Thomas'ı suçlamaları hiç adil değil.
- Bırakta polis ne istiyorsa onu düşünsün.
Laurie sende ikinci bir şans elde ettin.
Al onu.
Onların bizden istemiş olduğu şeyde buydu.
- Aynen.
Evet, haklısın.
- Tabiiki haklıyım.
Annen nasıl?
- Daha iyiyce.
Aslında daha iyi.
Doktorlar hafif bir nöbet olduğunu söylediler.
Şimdi evin bizde kaldığının farkına vardığındaki
sevincini görmek için heyecanlanıyorum.
- Hepinize teşekkür ederim.
- Spence, sana borcuma karşı yaptığın teklif için çok teşekkür ederim.
Cidden çok düşüncelisin.
Öyleydi.
Benim için iki işte birden çalışmak olmayacak,
-İki işte çalışsaydım tamam
Karakter oluşturdu ama yanındada nasır ve halsizlik olurdu.
- Bunları kesin yapardı.
Kesinlikle.
- Tamammı?
Tamammı?
- Teşekkür ederim.
İyi yaptın, tatlım.
Gerçekten iyi yaptın.
- Anne?
Anne?